Czy depresja jest dziedziczna – to pytanie zadaje sobie wiele osób, których bliscy doświadczyli tej choroby. Według badań przeprowadzonych przez amerykańskiego psychiatrę Falka Lohoffa odziedziczalność ryzyka wystąpienia depresji wynosi nawet do 50 proc. Nieleczona może prowadzić do wielu powikłań, a nawet być zagrożeniem dla życia pacjenta. Dlatego w przypadku wystąpienia pierwszych objawów choroby, warto skonsultować się z dobrym psychologiem lub lekarzem psychiatrą.
Jakie czynniki genetyczne mogą wpływać na rozwój depresji?
Czy depresja jest dziedziczna – czy za rozwój choroby odpowiadają geny? Współczesna wiedza pozwala bez wątpienia udzielić odpowiedzi na powyżej postawione pytania. Dziś bez wątpienia można przyjąć, że geny i neuroprzekaźniki w mózgu odgrywają niebagatelną rolę w określaniu stopnia podatności człowieka na wystąpienie depresji. Zatem można przyjąć, że depresja jest chorobą dziedziczną. Zgodnie z wynikami badań, krewni pierwszego stopnia osób cierpiących na depresję są od dwóch do pięciu razy bardziej podatni na wystąpienie omawianego zaburzenia nastroju niż ogół społeczeństwa. W związku z powyższym, można przyjąć, iż posiadanie w rodzinie osoby cierpiącej na depresję zwiększa ryzyko zachorowania.
Pojawia się jednak pytanie, czy za rozwój choroby odpowiadają uwarunkowania genetyczne, czy być może wynika ono z faktu przebywania w jednakowych warunkach środowiskowych? Odpowiedzi na powyższe pytania przynoszą badania z udziałem bliźniąt jednojajowych, dwujajowych oraz dzieci adoptowanych. Liczne wyniki badań z udziałem bliźniąt wskazują na realne znaczenie czynnika biologicznego w powstawaniu depresji.
W przeprowadzonych w USA badaniach z udziałem 1000 par bliźniąt wykazano współczynnik zgodności na poziomie 48 proc., zaś w przypadku bliźniąt dwujajowych – 42 proc.
Ważne dane płyną również z badań z udziałem przybranych i biologicznych krewnych osób cierpiących na depresję. W przypadku biologicznych członków rodziny ryzyko zachorowania na depresję było aż ośmiokrotnie wyższe w porównaniu do rodzin adopcyjnych. Powyższe wnioski wskazują na bardzo istotną rolę czynników genetycznych w zachorowalności na depresję.
Jakie są objawy depresji u osób z obciążeniem rodzinnym?
Objawy depresji u osób z obciążeniem genetycznym są podobne do tych, które występują u innych pacjentów. Jednak ze względu na dziedziczenie chorób psychicznych objawy u tych pacjentów mogą objawiać się wcześniej, mieć cięższy przebieg i nawracać.
Depresja genetyczna najczęściej objawia się przez:
- obniżony nastrój;
- silny lęk;
- brak motywacji;
- problemy ze snem;
- zaburzenia apetytu;
- myśli samobójcze.
Pacjentom, dla których depresja jest chorobą genetyczną, mogą też towarzyszyć takie objawy, jak przewlekłe zmęczenie, częste konflikty i osamotnienie. Najczęściej objawy współwystępują ze sobą.
Badacze wyróżnili też 3 rodzaje depresji, których mogą doświadczyć osoby z obciążeniem genetycznym.
Po pierwsze, depresja kliniczna, która objawia się długotrwałym smutkiem, zmęczeniem, brakiem zainteresowań, problemami ze snem i niską samooceną. Wymaga szybkiej konsultacji z psychiatrą i psychoterapii.
Lżejszą, ale długotrwałą formą choroby, jest depresja przewlekła, nazywana również dystymią. Trwa co najmniej dwa lata i objawia się ciągłym poczuciem smutku, częstym zmęczeniem, poczuciem beznadziejności i niską samooceną. W odróżnieniu od depresji klinicznej jej objawy są o wiele mniej nasilone a pacjent najczęściej jest w stanie samodzielnie funkcjonować. Mimo to choroba znacząco obniża jego jakość życia.
Ostatnim najczęściej występującym rodzajem choroby jest depresja dwubiegunowa, która występuje u osób dotkniętych chorobą afektywną dwubiegunową. Charakteryzuje się epizodami depresji przeplatanymi okresami manii lub hipomanii, a leczenie często wymaga stabilizatorów nastroju.
Czy można zapobiec depresji, jeśli występowała w rodzinie?
Depresja a dziedziczenie to kwestia, którą lekarze badają od wielu lat. Rozmawiając z pacjentami można wysnuć przypuszczenie, iż wystąpienie depresji jest często poprzedzone wystąpieniem przykrego wydarzenia życiowego, takich jak przemoc lub nagła strata. Przerwanie związku, niemożność realizacji upragnionego celu, niepowodzenie w pracy czy szkole, odrzucenie przez ukochaną lub inną ważną osobę, to tylko niektóre z przykładów sytuacji straty, które niewątpliwie wiążą się z przeżywaniem stresu lub bólu. Wyniki badań wykazują, iż osoby, które zachorowały na depresję potrafią podać więcej przypadków straty poprzedzających ich stan niż zdrowe osoby z grupy kontrolnej.
Mimo to na depresję narażony jest każdy. Zdaniem psychologów istnieją jednak sposoby by zmniejszyć ryzyko wystąpienia depresji zarówno w dzieciństwie jak i w dorosłości. Do podstawowych metod zapobiegania depresji należą:
- zdrowy styl życia;
- stosowanie technik relaksacyjnych;
- unikanie używek;
- monitorowanie swojego stanu psychicznego;
- wsparcie ze strony bliskich.
Warto pamiętać, że depresja wrodzona może dać o sobie znać nawet w dobrych warunkach i przy wsparciu bliskich. Dlatego nie warto bagatelizować pierwszych objawów choroby i w gorszych chwilach skonsultować się z dobrym psychologiem. Pacjenci szukający psychologa w Poznaniu mogą udać się na wizytę do Kliniki LMC, która znajduje się w centrum miasta i oferuje dogodne terminy spotkań.
Jakie metody terapeutyczne są najskuteczniejsze w leczeniu depresji?
Należy podkreślić, iż depresja jest wysoce uleczalną chorobą. Niezwykle istotne w procesie powrotu do zdrowia jest wczesne zdiagnozowanie zaburzenia oraz zaplanowanie odpowiedniego leczenia. Zwykle w przypadku depresji łagodnej lub umiarkowanej psychoterapia jest najskuteczniejszą formą leczenia. Choć czas trwania terapii jest bardzo indywidualną kwestią, uzależnioną od wielu czynników, to jednak większość pacjentów już po kilku spotkaniach z psychoterapeutą odczuwa znaczącą poprawę.
Najskuteczniejszą metodą leczenia depresji jest psychoterapia poznawczo-behawioralna. Pomaga zmieniać negatywne schematy myślenia i zachowania, które utrwalają objawy choroby. Badania przeprowadzone przez badaczy Sherill i Kovacs wykazały, że psychoterapia poznawczo-behawioralna prowadzi do wyleczenia z depresji nawet w 87 proc. przypadków, podczas gdy skuteczność innych terapii sięgała do 75 proc.
Psychoterapia w Poznaniu jest dostępna między innymi w Klinice LMC, która specjalizuje się w prowadzeniu terapii poznawczo-behawioralnej u pacjentów zmagających się z depresją. Dlatego zapraszamy wszystkich, którzy zmagają się z obniżonym nastrojem lub doświadczają innych objawów choroby.
Jak wygląda przyszłość leczenia depresji – nowe metody i badania
W przeszłości badacze próbowali odpowiedzieć na pytanie, czy choroby psychiczne są dziedziczne i odkryć przyczyny depresji. Zastanawiali się też, czy depresja poporodowa jest dziedziczna. Dziś, znając przyczyny i mechanizmy choroby, specjaliści mogą stosować z nowoczesnych metod leczenia i diagnozy depresji.
Jedną z nowoczesnych metod leczenia depresji jest farmakoterapia, zwłaszcza stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, inhibitorów selektywnego wtórnego wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). W ostatnich latach wprowadzono także nowoczesne leki, takie jak inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) oraz esketamina, stosowana w depresji lekoopornej.
Pacjenci, którzy chcieliby się skonsultować z psychiatrą w Poznaniu, mogą udać się do naszej kliniki. Lekarz psychiatra po wstępnej konsultacji z pacjentem doradzi najlepszą metodę leczenia depresji przy wykorzystaniu nowoczesnych i bezpiecznych metod.
Warto pamiętać, że depresja to choroba, która wymaga szczególnej opieki i relacji ze specjalistą. Nasz lekarz psychiatra i doświadczony psycholog służą pacjentom nie tylko wiedzą, ale też empatią i zrozumieniem, dzięki czemu leczenie depresji w Poznaniu jest możliwe w bezpiecznej i przyjaznej atmosferze.